Rasa Mangalarga Marchador

W Brazylii Mangalarga Marchador jest najbardziej rozpowrzechnioną rasą koni. Dawniej dzieki swym wygodnym chodom konie te nosiły swoich jeździców szybko i wygodnie po rezległej Brazylii a dzisiaj służą jako konie rekreacyjne i w tym charakterze eksportuje sie je na cały świat. Ceni sie je z uwagi na dobry charakter i łatwość utrzymania. Początki rasy siegają XVII wieku. Krzyżowano wtedy ogiery Alter Real z klaczami berberyjskimi i andaluzyjskimi i otrzymano zwierzęta poruszające się toltem. Cechę tę utrwalono zwłaszcza w okolicach Rio de Janeiro. Rasa otrzymała nazwę od stadniny Mangalarga w której chodowano dużo koni tej odmiany. Ponieważ jednak hodowano tam również konie nie poruszające sie toltem, dodano człon Marchador, co oznacza właśnie toltującego konia. Dzisiaj te konie hoduje się w całej Brazylii . Pierwsze konie Mangalarga zaprezentowano w Europie w 1987 roku. Zachwalano je jako wrzechstronne konie rekreacyjne i w tym charakterze zaczeły zdobywać popularność. Są chetne do pracy i łatwe w utrzymaniu a przy tym maja zdolność do doskonałego ruchu. Wiekszość przedstawicieli tej rasy jest wystarczająco przystosowana do życia w otwartych stajniach nawet cały rok.

MANGALARGA MARCHADOR

Rasa Mangalarga Marchador

WYSOKOŚĆ: około 150 cm
EKSTERIER: Głowa średniej wielkości z szerokim czołem , prosty lub lekko wypukły profil kości nosowej , uszy z czubkami zwróconymi do środka , tułów średniej długości , dobre umięśnienie i mocne , suche stawy
MAŚĆ: Wszystkie maści podstawowe
POCHODZENIE: Brazylia
WARTO WIEDZIEĆ: Dosyć rosłe, łatwe w utrzymaniu konie o miłym charakterze. Mają zdolność poruszania się toltem, są wytrzymałe, potrafią przystosować sie do trudnych warunków, nawet zimnego klimatu, mimo że pochodzą ze strefy tropikalnej

Clydesdale
Clydesdale - szkocki koń zimnokrwisty.

BUDOWA, POKRÓJ, EKSTERIER
Jego wzrost wynosi około 172 cm, aczkolwiek ogiery mogą mierzyć 180 i więcej centymetrów. Umaszczenie koni najczęściej gniada i skarogniada, często dereszowata, ale także kara lub kasztanowata. Pierś ma szeroką i wypukłą. Ma skośną łopatkę i kłąb wyższy od zadu, co zwiększa jego siłę uciągu. Na pęcinach jedwabiste szczotki. Co ciekawe, cechą tej rasy jest krowia postawa tylnych nóg, o stawach skokowych ustawionych blisko siebie, która u innych koni uważana jest za wadę. Charakteryzują się wysoką akcją kończyn, mówiono o nich nawet iż ' piękno tych koni zamienia banalne rozwożenie piwa w publiczne widowisko'. Konie tej rasy są bardzo podobne do koni Shire - największych koni świata.

POCHODZENIE, HODOWLA
Clydesdale pochodzą z rejonu Lanarkshire nad rzeką Clyde w Szkocji i nadal są tam hodowane przez swoich miłośników.

UŻYTKOWNOŚĆ
Użytkowane są głównie w zaprzęgach, gdzie pracują w bogato zdobionych uprzężach.

TEMPERAMENT
Clydesdale są zwykle łatwe w obejściu, co wobec masy ciała ok. 1 tony jest nieocenioną zaletą.

LUZYTANY
Lusitano ( koń luzytański ) – jest to jedna z gorącokrwistych ras konia domowego pochodząca z terenów Ribatejo i Alentejo w Portugalii. Lusitano to konie paradne, użytkowane w Wyższej Szkole Jazdy oraz w walkach z bykiem; podobne do koni andaluzyjskich.
Bardzo znanym koniem luzytańskim był Novilheiro, który zdobywał nagrody w zawodach skoków przez przeszkody najwyższej klasy, pod słynnym jeźdźcem Johnem Whitakerem.Konie lutyzańskie pochodzą od kuca Sorraia. Na skutek inwazji Maurów na Hiszpanię, rodzime konie połączyły się z krwią koni berberyjskich dosiadanych przez zbrojnych z Afryki Północnej. Przodkowie obecnych lusitano, jak i koni andaluzyjskich, nazywani byli dzianetami.Konie o profilu garbonosym, co wyraźnie odróżnia je od koni andaluzyjskich. Szyja jest „łabędzia”, łopatki dobrze zbudowane. Muskularny, ścięty zad umożliwia przeniesienie ciężaru konia na nogi tylne, co jest wymaganiem wyższej szkoły jazdy. Kończyny dosyć długie; suche i mocne. Wysokość w kłebie 150-160 cm. Występują wszystkie maści podstawowe, z przewagą siwej, gniadej i bułanej.

Odbiegamy od tematu powstawiam kilka zdjęć a wy w komentarzach piszcie hit  czy kit ok?!
1.

2.

3.

chcę go!!!!!!!!!!!!

4.

Teraz wasza kolej :P

Paczajcie co znalazłam kołysanka z filmu "Filcka" cudna <3

All the Pretty Horses

Hush-a-bye, don't you cry,
Go to sleep my little baby.
When you wake you shall have
All the pretty little horses.
Black and bays, dapples, grays,
All the pretty little horses.
Hush-a-bye, don't you cry,
Go to sleep my little baby.
Hush-a-bye, don't you cry,
Go to sleep my little baby.
When you wake you shall have
All the pretty little horses.

Jest mega fajna xD

a tu link 

http://www.youtube.com/watch?v=AWoPsyY8CZY

Kelpie – w folklorze celtyckim nadnaturalny wodny koń, zmieniający kształty, nawiedzający szkockie jeziora i rzeki. Na Orkadach podobne stworzenie nosi nazwę Nuggle, a na Szetlandach Shoopiltee. Pojawia się także w folklorze skandynawskim jakoBäckahästen ("koń potokowy").

Kelpie czasami ukazuje się jako brutalny i włochaty człowiek, który ściska i miażdży podróżników, jednak jego najczęstszą, powszechnie przyjętą formą jest łagodny koń, stojący przy strumieniu lub rzece. Jeśli ktokolwiek go dosiądzie, kelpie poszarżuje w najgłębsze partie wody, porywając ze sobą i zatapiając nieszczęsnego jeźdźca. Krzyżówki kelpie z koniem domowym są dobrymi końmi wierzchowymi. Kelpie ostrzegają swoim zawodzeniem i wyciem przed nadchodzącymi burzami. Stworzenia te są jednak rzadko łagodne.

Folklorystyczna opowieść The Kelpie's Wife opowiada o jednym z tych stworzeń i jego żonie, żyjących w jeziorze Loch Garve w szkockim regionie Ross. utwór zepołu Jethro Tull "Kelpie" z wydanego w 1979 albumu Stormwatch opowiada o młodej kobiecie, skuszonej przez kelpie. Podobne stworzenie w celtyckiej kulturze, Each uisge (celt. "wodny koń"), nawiedza raczej słonowodne zbiorniki, a nie jeziora i rzeki z wodą słodką, z którymi kojarzy się kelpie.

KŁUSAK FRANCUSKI
Pochodzenie: Francja
Krew: ciepłokrwisty 
Wzrost: 165 cm
Umaszczenie: często gniade lub kasztanowate 
Środowisko: umiarkowane
Charakter: dobry

Opis konia:
Konie te są różnego typu, lecz zwykle maja pospolitą, dużą głowę na proporcjonalnej szyi.Posiada dobrze ustawione skośne łopatki i szeroki, mocny grzbiet.Ma także muskularny zad i bardzo dobre nogi.Dawniej był nazywany kłusakiem normańskim, jako że wywodzi się od rodzinnych koni żyjących w Normandii, skrzyżowanych z folblutami, kłusakami z Norfolk i standardbredami.Wczesne kłusaki były dość ciężkie i przypominały swych normańskich przodków.Później nabrały szlachetności i straciły na wadze.Hodowane specjalnie pod kątem brania udziału w wyścigach, biegają tradycyjnym kłusem, lecz ustawione w niezwykły, ukośny sposób.Wytrzymałość i długi krok predestynują je do rywalizacji na najwyższym poziomie.Są to zwierzęta hodowane z nastawieniem na funkcjonalność, a nie estetykę, dlatego bywają różnego pokroju.Podejmuje się działania mające na celu uzyskanie skośnego ustawienia łopatek, gdyż wówczas umożliwiają one dłuższy wykrok.Pierwsze wyścigi kłusaków odbyły się w połowie XIX wieku i od tego czasu ich popularność rośnie.